do warmi - heol

	heol
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (78) O autorze Znajomi (8)

5 kwietnia 2011

poezja

heol

do warmi

i
Mazur
wracałem
do utopionych jezior
głęboko
boso i nago
płynąc przez pożar wody
ptaki znajome długim sznurem
zostawiały
szum skrzydeł
po kolana brodząc
w malinowym lesie
młodość drzew zamknęła się
na zamyślonej twarzy
łzawych obłoków zieleni
dziewczyny brązowiały
codziennie
na pomostach czystego nieba
z uśpionymi piersiami
błękitem bez żadnych imion
zamknięty czas
zieleni
wody
i wiatru
nad zamarzniętym jeziorem
wracam

gabrysia cabaj

5 kwietnia 2011 o 22:41

po kolana brodząc - może tak?

zgłoś

heol

5 kwietnia 2011 o 22:57

...dozgonnie Ci będę wdzięczny Barnabko,a tak naprawdę to lasy na Warmi i Mazurach pełne są nie tylko grzybów ale i malin,dlatego"po kolanach"...,poprawiłem...,

zgłoś

oczy jak pustynia

5 kwietnia 2011 o 23:03

do Warmii i Mazur wracałem przez pożar wody ptaki zostawiały szum dziewczyny bez imion brązowiały... ....proszę sobie wyobrazić te dziewczyny i wrócić. miłego wieczoru:-)

zgłoś

heol

5 kwietnia 2011 o 23:13

...jestem tam jestem wiosną,latem i zimą,autentycznie...,

zgłoś

gabrysia cabaj

5 kwietnia 2011 o 23:10

nie żartuj z tą dozgonną - ja jeszcze chcę żyć! lasy zazwyczaj są pełne grzybów i malin i czarnych jagód - Bory Tucholskie też, a na Kaszubach, w leśnych, podmokłych terenach rosną żurawiny:)

zgłoś

heol

5 kwietnia 2011 o 23:17

...mówiłem o swojej dozgonności,Tobie choćby wiecznośc...,

zgłoś

gabrysia cabaj

5 kwietnia 2011 o 23:21

wszystkim tak mówisz, heol.........,

zgłoś

heol

5 kwietnia 2011 o 23:29

...,nie,nikomu...,

zgłoś

Kontakt z redakcją

Zgłoś nadużycie