14 października 2015

poezja

Teresa Tomys
Teresa Tomys

jaka będzie

tuż pod oknem złota nawłoć szepcze
widzę kolejną twoją jesień
 
kiedy to wszystko mija
piękne lata słodkie wiosny wyciszone zimy

jeden dzień jedna chwila
tak bezpowrotnie minął kolejny rok

jeszcze pamietam pierwsze fiołki
pachnący groszek w ogrodzie

tymczasem jesień dziwnie srebrna
choć nie puka przychodzi

przytulę jakby była ostatnią

X.2015

jeśli tylko
14 października 2015 o 15:59

każda jest ostatnią, bo żadna się nie powtórzy..

zgłoś

Teresa Tomys
14 października 2015 o 16:01

:)

zgłoś

Damian Paradoks
14 października 2015 o 17:48

przytulam również jakby jedną była :)

zgłoś

Teresa Tomys
14 października 2015 o 18:07

miło :)

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
14 października 2015 o 18:46

Najbardziej trzy ostatnie wersy :) Będzie jeszcze niejedna :) Zdrówka!

zgłoś

Teresa Tomys
14 października 2015 o 20:06

bosa - dziękuję :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się