Poezja

Była raz sobie dziewczynka,
Która chciała mieć skafander.
Marzyło jej się być sławną astronautką.
 
Ta druga, myślała tańcem zawojować świat,
Emocje wyrazić ciałem
i mieć piękne suknie z kokardką.
 
Ostatnia chciała być „psycholożką”,
Ludziom pomagać i słuchać.
 
Lecz już ich nie ma.
Nikt ich nawet nie chce szukać.
Mama nie płacze za dzieckiem nie woła
co się z nimi stało.
 
Teraz jest jakaś kobieta,
Która czasem myśli, że marzenia
to jednak za mało.