Poezja

ołów nierychło wyruszy na połów
choć będzie mu lekką i ziemia i woda
nie przeskoczy w tabeli helu i azotu
nie rozogni się iskrą na anokatodach
 
ołowiane niebo nie skusi sokołów
ołów nie splami farbą ściany i podłogi
nie stanie armią na płaszczyznach stołów
choć bywa kulą w sercu i kulą u nogi
 
nie chcą go w zabawkach nie cierpią w benzynie
chowa się biedaczek w patynie cokołów
jego winy podobne grzechom siarki w winie
nic tylko go przetapiać w posągi matołów