Poezja

Norwida pół widzialna tkanina

ciepłem i dobrem otacza

tyś mistrzem

jam epigonem

gonię twe słowa

dajesz treść

dajesz formę

a i tak pustka wokół



tylu już było

tylu jest

kreatorzy!

gdzie miejsce dla błahości



ideał

ideał

a ja?



Czy wy dla mnie

czy ja dla was



Ból istnienia

wieczne pytania

czyżbyś ty Kancie rację miał?

To ja tu czy ja tam

wśród czy obok?

W połowie drogi

bez odzewu

odbicie albo real





czy wy to ja



naturo !

Uderz dźwiękiem

bij kolorem

wciskaj hałas w moje uszy

gnij się wij i pręż witalność

bo uwierzyć w ciebie chcę