8 czerwca 2010

poezja

Basia Urbańczak
Basia Urbańczak

Więc…

Kiedy powstaniesz, zmierzch wieków będzie twoim towarzyszem
Śmiałość ukoi serca smutek, skrojony na miarę dawnych czasów
I wstaniesz w radosnym ducha uniesieniu
Spowity w ludzkich dusz unicestwieniu
Karcącym wzrokiem ukorzysz swe serce
I wszystko pójdzie w zapomnienie
-Śmierci?!! Niejedno twe wcielenie…

Wanda Szczypiorska
8 czerwca 2010 o 19:18

Niestety, zupełnie bez sensu.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się