11 lutego 2011

poezja

Kika
Kika

Przeszłość

Przeglądam swoje wiersze,
zapisane kartki sprzed paru miesięcy.
Wspomnienia wracają.
Te smutne, pełne łez,
zaszlochane kawałki pergaminu.
Litery składają się w jedną całość,
tak i przeszłość przed oczyma mi się ukazuje.
Szara, ponura, samotna.
To wszystko już minęło,
uwieczniłam to jedynie na papierze.
Wracam do nich, co jakiś czas,
aby wspomnieć tamte chwile,
by nigdy już do nich nie wrócić.

Waldemar Kazubek
11 lutego 2011 o 20:14

To musiała być bardzo odległa przeszłość skoro spisywałaś to na pergaminie :)

zgłoś

Kika
11 lutego 2011 o 20:33

Ajj heh, nie bede non stop stosowała rzeczownika "papier", a za słówka można nie łapać ?? heh, pozdrawiam ;)

zgłoś

Waldemar Kazubek
12 lutego 2011 o 02:28

Ale, Kika, poezja to właśnie zabawa w emocje, ale głównie w słówka! Chcesz wyrażać emocje z pominięciem słówek, zacznij malować. I słusznie - nie powinnaś stosować "non stop jednego rzeczownika"! Obejdź to! Bez niezręczności i archaizmów. Ten język ma żyć! Pergamin to trup.

zgłoś

Kika
12 lutego 2011 o 02:39

no dobrze rozumiem, ale ja jeszcze nie potrafie pisać bardzo dobrze, czy nawet dobrze, ucze się, więc to raczej wiadmome, że me wiersze nie będą zadawalające, ale dziękuję za rady, uwagi itp :), życze miłej nocy

zgłoś

Waldemar Kazubek
12 lutego 2011 o 03:00

Myślę, że się dużo i szybko nauczysz :)

zgłoś

Kika
12 lutego 2011 o 03:35

a dziękuję :) no ja mam taką nadzieje, że czegoś się nauczę heh ;)

zgłoś

Darek i Mania
12 marca 2011 o 00:27

a ja wierzę w ciebie :)

zgłoś

Kika
18 marca 2011 o 18:03

dziękuję za wiarę :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się