31 grudnia 2010

poezja

Siwiuteńka
Siwiuteńka

Słowa

rozwidliły się myśli,
duch wypełnił ciało,
uczuć nabrzmiałe guzy
słowo udawało
 
językiem sprawdzić radość,
albo pomysł niewielki,
gonić rozlaną duszę,
słów bez-na-dziej-ne rozterki
 
zebrać rozpierzchłe myśli
stojąc wysoko nad ziemią,
znaczyć ptaki uczuć
       

               a słowa siwieją, siwieją ...

Margot
31 grudnia 2010 o 16:43

Bardzo dobry wiersz. I te słowa, co siwieją, siwieją, siwieją....

zgłoś

Withkacy
31 grudnia 2010 o 22:26

smutno

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się