23 lutego 2011

poezja

Slawrys
Slawrys

twierdza

zbudowałem twierdze na skale
i sumieniu nie swoim
przeciw bliźniemu swemu
na znak pokoju

nie do zdobycia przez wrogów
co na tym samym zbudowali
swoje sumienia i czyny
sny o potędze i sile

a czas zrobił swoje spoglądam
na resztki murów już zdobytych
tam gdzie wiatr tylko mówi
dobranoc wędrowcom zbłąkanym

sen o potędze rozwiał się
wraz z ciszą jaka tkwi
wśród pustych baszt
ile jeszcze takich twierdz upadnie

Slawrys
23 lutego 2011 o 14:43

Towarzysz z S.C. posiada inspiującą kolekcje zdjęć, to napisałem do zdjęcia pod tytułem ''twierdza''

zgłoś

Saranova
23 lutego 2011 o 15:23

Zdjęcie Towarzysza jest rzeczywiście inspirujące ale wiersz przez to, że napisany został w pierwszej osobie, nabrał szerszego wymiaru. Z młodzieńczym zapałem wielu z nas buduje własne twierdze i marzy o zdobywaniu twierdz innych. Upływający czas bezlitośnie sam kruszy mury wszystkich tych twierdz. Spoglądając na ich ruiny trudno się oprzeć myśli, że były z góry skazane.

zgłoś

Slawrys
23 lutego 2011 o 15:39

wiesz, nie raz czytając historię zauważałem że praktycznie wszystkie cywilizacje budowaly takie twierdze i z wszystkich zostają tylko takie ruiny......a i z naszymi młodzieńczymi uczuciami ideałmi bywa podobnie.....pozostaje zaduma nad czasem i tym co pozostało,chyba jest coś w myśli że te 'twierdze' były budowane bez 'fundamentów' idee im przyświęcające z góry ustalały finał

zgłoś

Sara
23 lutego 2011 o 19:43

`niech wszystko wokół umilknie`

zgłoś

Slawrys
23 lutego 2011 o 21:10

nawet wiatr!tylko cisza niech trwa i płomyk nadziei sie tli

zgłoś

Sara
23 lutego 2011 o 21:14

`i niech świat uświęci tę ciszę` http://yoite.wrzuta.pl/audio/aYTQmUGYUsw/coma_-_cisza_i_ogien

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się