29 maja 2010

poezja

Beata Adamów
Beata Adamów

Zagubiona.

Błąkając się przez lata
gruntu nie znajdując
wymknie się cicho
niezauważona
bo nikt słowa zostań
nie wypowie
kolejnej jesieni i zimy
i wiosny i lata
bezszelestnie krażyć
będzie szukając
serca dobrego
niłość.

Edmund Muscar Czynszak
29 maja 2010 o 23:09

Ciekawy wiersz podoba mi się twój spacer po twoim niebie ... Pozdrawiam !

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się