Poezja

Kto swą matkę kocha, łzy otrze jej z twarzy,
Kto Ją zawsze strzeże, jak dobra swojego,
Tego Bóg ma w pieczy i zdrowiem go darzy,
A także uchroni, od każdego złego.


Kochamy Ją za to, że nas wychowała,
Za to, że po nocach nad nami czuwała,
Przy zasypianiu, nam zawsze bajecznie śpiewała,
Gdyśmy chorowali, troskę nam chowała.


Każdy mieć powinien, w sercu owe cnoty,
By matce swej pomagać i spłacać swe długi,
Za jej trud włożony, za czułe pieszczoty,
Za miłość,serce i za wszystkie zasługi.


Niechaj zbierze plony za starania swoje,
Teraz gdy wiek MATKI, wymaga pomocy,
Miłość jej nam była,jak żródlane zdroje,
Troszczyła się o nas, we dnie i w nocy.


Przykazanie czwarte tak pięknie tłumaczy,
Kto okazuje rodzicom, swą pomoc i radość,
Tego Opatrzność do łask zawsze go wyznaczy,
Da mu długie życie i spokojną starość.


Zdzisław Biliński.