Poezja

Te cuda,
po których zabezpieczasz drżące
ślady.
Te gwiazdy,
których konstelacje twoje
odtwarzały ruchy.
 
Rozkołysz,
rozkołysz wahadła wśród traw,
wspomnij amnezję,
nadaj ponownie imiona zwierzętom.
Patrz,
jak skalisty horyzont utrwala
wielkich nieobecnych.
Doceń fale
idące od brzegu, na którym są twoje
stopy
- mokre.