Poezja

wyspa rozrasta się i skrzypi
nanosi piasek na rzęsy
jak kobieta tusz

oddycha spokojnie jak Ajilon
po rehabilitacji
śmiechem drobnej Memi

przyzywa przyszłość
nie mogąc sobie przypomnieć
pierwszych słów

mimo tego wgryza się w sweter
i zostawia na wełnie
runiczne znaki









* Po lekturze Kołakowskiego