Poezja

Śmierć,
ta singularia tantum,
dla każdego jedyna
w swoim rodzaju.

Przynosi kilogramy
kamienistej lekkiej ziemi
i krótką świętą pamięć.

Prowadzi do wybranej
i niepewnej wieczności,
którą zwiedza się jak Krainę.

Dla mnie pozostaje strachem
i końcem.