|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (331) Proza (1) Dziennik (5) Fotografia (59)
Handmade (1) O autorze Znajomi (82) | |
Coraz częściej widać
Jak zawalają się światy ludziom
Którzy całe życie głosili
Że karma wraca
Urzędy podległe pod ministerstwo prawdy
Dwoją się i troją w wytężonej pracy
Dystrybucji instruktaży
Jak odróżnić tragedię
Od zbiegów okoliczności
Oraz od sprawiedliwości dziejowej
A potem już tylko szkolenia
Kolokwia i zaliczenia
I obowiązkowe wykłady dla ludzi
Którzy widzieli na własne oczy
Kto pierwszy
Rzucił kamieniem
Towarzysz ze strefy Ciszy XXIX XI MMXXII ad
Tym którzy widzieli na własne oczy, trzeba jakoś wytłumaczyć trącenie nutą goryczki banału karmy.
zgłoś
"Kto pierwszy rzucił kamieniem" i kto się bije w piersi...Cudze...
zgłoś
Każdy oczekuje sprawiedliwości. I to zarówno w odniesieniu do własnego życia, jak i w odniesieniu do dziejów, epoki w której żyje, globalnych wydarzeń. W tym wierszu ciekawe jest spojrzenie na relatywizm moralny, dla mnie temat, który zawsze warto drążyć. Karmę utożsamiamy ze sprawiedliwością i czekamy, aż wreszcie uderzy coś na kształt gromu z jasnego nieba i uporządkuje bałagan świata. A tu lipa. Setki rozmaitych instancji odwracają kota ogonem. Technicznie wiersz jest całkiem ok. I podejmuje ważne tematy w dzisiejszych czasach, gdzie nieustannie dowiadujemy się z różnych źródeł, jak mamy interpretować to, co dzieje się wokół nas. Pozdrawiam, The Meanest Cat.
zgłoś