wstawaj i walcz
jakoś nie śmiejesz się z patetyzmu
kiedy podniosłość chwili
mieści się w trzech łyżkach zupy
no podnosimy głowę
i wespół w zespół
współpracuj proszę
nie wymagam cudu
dziesiątka morfiny
więcej nie dostaniesz
jak dziesięć procent
gwarantowanej szansy na życie
podanej przez lekarzy
i nie mów mi że nie masz siły
już tylko dziesięć razy
zniszczą komórki promieniami
wstań żebym mogła się położyć
otulić ciszą i zapłakać
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Tak nieśmiało odpowiedziałam, bardzo wzruszył mnie ten wiersz.
zgłoś
czuję się zaszczycona, dzięki
zgłoś
bardzo
zgłoś
smutny wzruszający wiersz lecz tylko Ci wiedzą co walczą z podstępną chorobą /nowotworem/ ile bólu przeszli a morfina uśmierza ten ból lecz na chwilę ...
zgłoś
obok tych walczących z chorobą, są jednak ci cisi bohaterowie, którzy często kosztem siebie trwają, pełniąc swoje drugoplanowe, często niezauważane role
zgłoś
strasznie siermiężne... czytanie to męka. Jakiś sens w tej wyliczance?...
zgłoś
zabawne, bo to coś na poziomie przedszkola... chyba sobie kpisz z nich wszystkich... masz prawo, autor może wszystko...
zgłoś
owszem, jest w tym wiele sensu,trzeba tylko umieć czytać:-)
zgłoś