Poezja

Znudziły wróbla szare kolory
-Chcę wielobarwny być od tej pory!
Zamierzam nową lansować modę.
Będę jak szczygieł lub zimorodek.

Myśląc, że zżółknie jadł żółte kwiatki,
Listki, łodyżki, a głównie płatki.
Choć odradzano mu, nie chciał słuchać,
Miał potem czkawkę i bóle brzucha.

Chciał się wykapać w kolorach tęczy,
Lecz lecąc do niej bardzo się zmęczył.
W listkach zielonych leżał do wtorku
Myśląc, że złapie kolor szczypiorku.

Wreszcie brygadę spotkał malarzy,
Co malowała dachy garaży.
Mieli po pędzlu i farbę w bekach
Wróbel na taką okazję czekał.

Wycierał w pędzle skrzydła i łapki,
Aż miał na piórkach niebieskie ciapki.
W końcu, by efekt był bardziej trwały,
W niebieskiej farbie skąpał się cały.

Teraz go stadko wróbli unika,
Mówią, że dostał zwyczajnie bzika.
On zaś bez celu fruwa, ot tak,
Jak przysłowiowy niebieski ptak.