nox insomnis, dies insomnis

teraz i na zawsze
niech przyznają mi wszyscy

iż jej twarz wilgotna jest przy każdym dotyku
niewiarygodnie blada przy tym
poprzecinana dymem kwaśnym
posypana pyłem aksamitnym

iż jej oczy zbiegają ze wzgórza
i zalegają na czerwonych sofach
i że pięknie jest, i chce się żyć
gdy ona jest tu

ze spaniem jednak z czasem pojawiają się kłopoty
jeszcze tego mankamentu nie zdołałem usunąć
przeszkadzają w trakcie szczebiocące musztardowe dziewczyny

kładę się jednak przy niej
mocne tkliwe zarazem brzmienie jej smaku
spowalnia tok myślenia
nie pozwala jednak spać



2004

Emanuel Delawarski
5 maja 2010 o 17:57

pięknie i zgrabnie i mięsiście czyta się ten tekst. jeśli słowa same w sobie mają dawać przyjemność - to te mi ją dały. pozdrawiam, emaanuel delawarski

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się