Poezja

pomiędzy ziemią a niebem
każdy ma to co los mu da
każdego dnia jak w galopie
przemyka codzienność wśród dni i nocy

puki mamy to coś w sobie
puki na to jeszcze czas
nie zaciskajmy pięści w bezsilnej rozpaczy
nie odlatujmy w ciemną dal
chwyćmy razem za dłonie
może znów w nas coś zapłonie

bo jest taka siła
miłość prawdziwa
jedna , jedyna
ona dojrzewa
ona jednoczy

i choć ma trochę kropel łez
w jej tajemnicy  siły znak
połączmy swoje dłonie
razem przecież lżej