Poezja

martwej naturze


Lilie adorują
gliniany wazon

jest to król państwa
w którym mieszczanie
nie depczą ułamanych traw

nie dochodzi stąd jęk
miażdżonego sumienia

bezdomność – wyraz obcy
brzmi zbyt ludzko
więc nie znajdziesz go
w żadnym cywilizowanym słowniku

głód tli się w popielniczce
lecz bardziej przypomina ofiarę nałogu
i niebawem zgaśnie

Gdyby tak
zdmuchnąć z umysłu
warstwę kurzu

i na czystej ziemi
odtworzyć choćby jeden
liliowy sen