Może jest dobrze, czy ja wiem?
Znaleźć duszę w ludzkim mięsie,
połączyć prawdę z prostotą
i nowy kosmos. To już niedługo -
dobro zwycięży, bo przecież
musi, by piękniej żyło to, co żyje!
Słońce ze świata zwykłego -
nie z zaświatów liznęło mnie
promieniem. Patrzę w górę,
w oczach mi ciemno. Zaledwie
błysnęło, a teraz mnie mija.
Ech, życie zasrane.
Może i zasrane ale czasami kochane ! wiersz ciekawy z ciekawym początkiem .Podoba mi się . Pozdrawiam !
zgłoś
dziękuję bardzo!!!
zgłoś
czyli że co? zasrane zmienić na kochane? ;PP
zgłoś