|
| Laura Calvados |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (103) Proza (3) Dziennik (94) Fotografia (46) Grafika (10)
Pocztówka poetycka (19) O autorze Znajomi (51) | |
na końcu ciemności zawołasz moje imię
a jeśli zapomnę twoje imię
i pójdę do piachu jak zwierzę
czas stanie w miejscu galaktyka
zatrzyma się na ułamek światła
-
weź mnie za kark zabierz
do siebie gdziekolwiek przywiąż
zamknij posiadaj
-
chcę tylko wiedzieć, że jesteś
zawsze mogę usłyszeć; na końcu
ciemności zawołasz moje imię
w moich klimatach, zresztą niedawno pisałam coś podobnego.:-)
zgłoś
Bene:)
zgłoś
w moich też:)
zgłoś
sam tytuł mnie urzekł już na początku i tak aż do samego zakończenia .
zgłoś
W nie moich klimatach (normalnie bym się nie odezwał, ale uznałem że muszę, tak dla zrównoważenia zastanej sytuacji).
zgłoś
podoba mi się pierwsza zwrotka - "galaktyka i ułamek światła". pozdro
zgłoś
Pierwszy wers przypomina mi "Zegarmistrza światła" :)
zgłoś
I w dodatku nie wiem, czemu.
zgłoś
Uwielbiam twój mroczny urok, Lauro.
zgłoś