Poetry

ludzie krzątają się po ziemi
w kolorowych ubraniach biegają
na fioletowych niciach zawieszeni
w niebie jedną jedność splatają

każdy tak indywidualny
dla każdego inny zegar tyka
każdy jest miły lecz czasem jest brutalny
w każdego życiu światło z cienia przenika

człowiek z człowieka urodzony
poddaje się prawom i nakazom
prawom pejcza i prawom korony
poddaje się zmyślonych w sobie obrazom

nadchodzi jednak przebudzenie
gdyż ciemność skłania się do świtu
przesłane z nieba fioletu promienie
wybuchną w nas miłości rozkwitu

z miłością będziemy witać się na drodze
z miłością będziemy bochny chleba wypiekać
z miłością będziemy wspierać się we trwodze
w miłości przestaniemy na wszystko narzekać
z miłością świetlistą trzymając się za ręce
z miłością spotkamy obfitość i harmonię
z miłością skłonimy się w podzięce
ta miłość jest w tobie, we mnie i wokół nas płonie

04.12.2008