Poetry

Gałęzie wierzby rozwiane
jak włosy matki stęsknionej
jak łzy po twarzy rozlane
w bolesnej miłości skulonej

deszczowe chmury na niebie
jak ciężar smutnego serca
jak myśli płynące do ciebie
w poświacie księżycowego sierpca

w promieniach poranek zawita
jak w sennej baśniowej zjawie
jak nikły uśmiech przenika
w kropelkach rosy na trawie.

20.09.2006