8 may 2014

diary

angeLIKA
angeLIKA

przemyślenia wykopane ze starego zeszytu

Magia, która nas do siebie przyciągała, zmieniła kurs, jak statek na oceanie dostrzegłszy pewniejszą stronę wody...

A ja, ja zostaję sama w tej zamglonej, niepewnej otchłani, którą pokrywa gęsta mgła, z nadzieją, że jednak ujrzę światła statku, którego Ty jesteś kapitanem.

alt art
9 may 2014 at 15:19

majtkiem, przecie..

report

Szafranka
20 may 2014 at 12:49

"...A ja, ja zostaję sama w tej zamglonej, niepewnej otchłani, którą pokrywa gęsta mgła, z nadzieją, że jednak ujrzę światła statku, którego Ty jesteś kapitanem." Bardzo na tak... z nadzieją. Pozdrawiam. Proszę o więcej dzienników, poezji. Masz talent!

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register