Zmiana sposobu prezentacji
zegar wybijający północ
dawno już zasnął
myśli
jak mysi chrobot słychać po kątach
powieki jakby przyklejone
nie dają odpocząć
usta otwieram by nie umarły
gwiazdy zgasły
niby lampy ustawione
na czas
prośby zawieszone
w przestrzeni czekają na
zlitowanie
ukołysz
moje pragnienia do snu
ogrzej
serce niczyje
myśli co pogubiły się w labiryncie uczuć
pozbieraj
dotknij
marzeń ukrytych
szczęście daj
poczuć
i zniknij o świcie
dawno nie czuła jego
ciepłych myśli
siedząc w wannie
uświadomiła sobie że już
nie pragnie
cisza była jedyną
rozkoszą
głód emocji zagłuszał
duchy przeszłości omijające
kulturalne pukanie
lustra do których coraz rzadziej
zaglądała boleśnie
przypominały o przeżytym bezsensie
woda kapiąca w tle
nadawała rytm
sączącej się tęsknocie
pozwól mi dzisiaj być
przy wieczornym zachodzie oczu
smutkiem połyskują
zgasła iskra
może schować biel marzeń głęboko
otulić się barwami dni przeżytych
rzęsami mrok przeczesać
śnić
nie mogę nie tulić
gdy pragnę
chcę cię całować rankiem
tak nagle
obrysować kontur twej dłoni
językiem
dotyku pragnieniem
zsunąć wstyd z ciebie
podążać za twoim
nierównym oddechem
schowane głęboko szczyty
wspólnie odnaleźć
gdy wiatr sen przegoni
a rosa na łąkach
wciąż otulona mgłą
gdy pierwszy ptasi śpiew usłyszysz
rzucę kłębek
by prowadził ciebie po nitce
do moich pragnień
wtedy przyjdź
niosąc w ramionach
bukiet polnych kwiatów
a zastaniesz mnie
zapachem wabiącą
jedwabiście nagą
kroplami wilgotną
słowa leżą zadeptane
strach myśli dławi
między
obecności ciszą
a bijącym sercem
prośby czekają na otwarte drzwi
na granicy jawy ze snem
taniec śmierci tańczą nadzieje
w przystani dwóch dusz
zgasły wszystkie słońca ziemi
i księżyc
pozwól mi /na to czego pragnę/
dopóki jutrzenka nie nastanie
pozwól
być puchem białym pod twoim ciałem
zanim skończysz śnić
pozwól
zatańczyć oddechem na pleców parkiecie
kiedy obudzisz świt
pozwól
rozchylone usta zwilżyć nektarem bzu
nim powieki otworzysz
pozwól
zapachem róż otulić /nie tylko twój cień/
a gdy ranek w dzień się przemieni
pozwól mi
myślą o tobie się zniewolić
i zostać szeptem
tęsknoty na serca dnie
