codzienność

uczy się oddychać bardzo
powoli i dokładnie
rozluźniając ucisk
w klatce dni noce jak pręty
nie oddzielające od niczego
dotyk palców absurdalnie konkretny
są nawet paznokcie
wykonują znane gesty taniec
wszystkomożności
godziny jak pomidory
śmieszne
tak samo pojawiają się i znikają
bez rachuby
gdyby nie rutyna oddychania
rozmowy czynności rytuały
nawet książki
słowa niepisane wypełniają po krtań
będzie ich cmentarzem..