Poetry

Gdy na czoło spadł mi jesienny liść
Podniosłem głowę i ujrzałem
Hebanowe włosy opadające na
 migdałowe oczy i  wiedziałem
ona traktuje życie całkiem nie na poważnie.
 
Na wietrze uniosło się niewinne
Dzień dobry, czy Pan śpi ?
Usta wydęły się w nieśmiałe pytajniki
A ramiona uniesione ,powiedziałem.
Ja proszę Pani marzę
 
Proszę sobie wyobrazić
Wykupiłem na marzenia wieczny
Abonament, korzystam z niego
Według uznania od czasu do czasu
Aby nie tracić go na rojenia,
Nie tracić go na urojenia.
 
Wiem kiedy mogę i o czym
I co z tego wyniknie.
A ona mi na to
Tak trochę z dezaprobatą
 
Pan proszę pana jest,
Zbyt stateczny, pan jest
Jak ktoś kto ma wszystko
Ale, nie potrafi marzyć
Pan nie potrafi śnić.
Bo Pan nie wie czym jest sen.