Bo drugi człowiek jest najważniejszy, przynajmniej moim zdaniem. Wiersz jest tak naprawdę o tym, że problemy, myśli podmiotu lirycznego (poety) nie są takie znowu ważne, jak mu się to może wydawać. Że sztuka, że choinka, że kawa - tak, ale wystarczy wyjść z domu, żeby zetknąć się z czymś istotnie ważnym.

report

:) Chyba mniej więcej rozumiem, o czym mówisz. I pewnie może być i tak, jak mówisz. Nie wiem. Mnie się ubieranie choinki - uwielbiałam je - kojarzy z moim dzieciństwem, które dla mnie było istotnie ważne. Kiedy więc tak przez mgnienie rozmawiamy teraz z sobą nawzajem: Twój wiersz, Ty, ja, to zaczęłam się z zaciekawieniem (bez żadnej drwiny czy chęci moralizowania "co jest lepiej / gorzej") zastanawiać, jaką osobą byłaby ta kobieta, która teraz siedzi i pisze komentarz, gdyby jako dziecko nie patrzyła z zachwytem na roziskrzoną choinkę w domu, ale na umierających poza domem przed świętami. Co byłoby i jak dla tej kobiety ważne? Najlepszego dla Ciebie, zingela :)

report