Poetry

Już nie będzie lepszych dni,
jednostajność batem siecze.
Choć obeschły wszystkie łzy,
smutny los twój jest człowiecze.

Już nie będzie słońca kaskad,
ani zmroku zachwycenia.
Świtu jutrzniua dla mnie zgasła,
zorzy dla mnie też już nie ma.

Już nie będzie błogosławieństw,
dni co przyjdą i miesięcy.
I zapomnę zmierzchy krwawe,
monotonia mnie zamęczy...

                                 Andrzej Tomasz Maria Modrzyński
                                               11.03.2012r.