23 may 2013
pomóż mi
pomóż mi
Prawdziwa ja umieram
zatruta codziennością pracy
przyduszona hipokryzją życia
zaszyte usta milczą
stłumiona prawda
mojego przeznaczenia
konsekwencja wyboru
i tylko we śnie
zapisane strony
moich marzeń
Latest items:
other poems: :(, pomóż mi, myśl, codzienność, ..., wyschnięta łza, czy wiesz..., ko-ścielmy erotyzm, dezorientacja, popełniłam błąd, świtanie, zapach młodości, powrót, ...,
Latest comments:
29 january 2026
Weronika
Grzech podnieść rękę na ziemię.
29 january 2026
sam53
podoba mi się beton, chociaż i asfalt też
29 january 2026
jeśli tylko
pływa kanalikami.. koło ust..
29 january 2026
Jaga
i trud najczęściej daremny. Zawsze jednak trzeba
28 january 2026
I szarosc głębsza..
28 january 2026
Beton trudniej skruszyć...
28 january 2026
witaj, dawno nie widziana..
28 january 2026
jak pamiętać..
27 january 2026
no i pamięć... och żeby nie ta pamięć, to
27 january 2026
"tylko zadrą" boli dłużej niż sztyletem...
27 january 2026
jest kilka receptur do przejęcia... ale mam
27 january 2026
fajnie! ... dzięki... pewnie i PL się ucieszy
29 january 2026
wiesiek
28 january 2026
wiesiek
27 january 2026
wiesiek
26 january 2026
wiesiek
25 january 2026
wiesiek
24 january 2026
wiesiek
23 january 2026
Jaga
20 january 2026
Jaga
20 january 2026
wiesiek
19 january 2026
Jaga