Żyjemy zbyt szybko - Ponczillo - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Ponczillo
	ALL WORKS Poetry (79) Photography (15) About me Friends (4)

2 august 2011

Ponczillo

Żyjemy zbyt szybko

a na starość zgnuśniejemy
stracimy wszystkie zęby
będziemy jedli tylko rozgotowany kalafior
zaciągniemy dolną wargę na nos
pokryjemy się popiołem z węglowego pieca
przejdziemy dymem z klinkierowego komina,
popuszczonym moczem
czas wyryje na twarzy mapę życia
wątroba wspomni alkohol
kręgosłup - żonę niesioną przez próg
oczy - wypłakane łzy
usta - rozdane pocałunki
zawodna pamięć - wakacje w Augustowie
i "Beatę z Albatrosa"
język wypowie mimowolnie:
"kurwa, jak tam było pięknie"

wspomnienie młodości przyniosą
utulone w ramionach wnuki.

Wanda Szczypiorska

2 august 2011 at 14:29

Ile latek liczy sobie pański bohater?

2 august 2011 at 14:33

wiersz nie ma jednego bohatera. Jest nim każdy z nas. Wszyscy się zestarzejemy (jeśli dożyjemy)

Wanda Szczypiorska

2 august 2011 at 14:37

No tak, ale chciałam zrobić przymiarkę

2 august 2011 at 15:03

zęby wypadają w różnym wieku. Mojemu tacie została 1/3 a ma dopiero 55 :))

2 august 2011 at 16:06

ZQB Ponczello !! zadam ci podchwytliwe pytanie, duzo masz jeszcze napisanych wierszy?_cieplutko:)))

3 august 2011 at 10:06

niewiele ale one nie nadają się do publikacji. Piszę raczej na bieżąco lub z kilkudniowym wyprzedzeniem. Zacząłem ok. roku temu z długimi przerwami. Dlaczego pytasz?

4 august 2011 at 15:12

tak profilaktycznie tylko zapytalam, bo strasznie mi sie podoba to jak i co piszesz...i chcialabym cie moc czytac jak najwiecej, nawet jestem ciekawa tego co sie wedlug ciebie nie nadaje do publikcji:)))

9 august 2011 at 15:19

uwierz mi, nie chciałabyś tego czytać

Kasiaballou vel Taki Tytoń

2 august 2011 at 19:45

http://swiat-obrazkow.pl/obrazek-tesciowa-1-13827-254.html :)))

3 august 2011 at 10:07

nie uwierzysz, ale bardzo przypomina matkę mojej żony. :)))

2 august 2011 at 19:50

Ale przedstawiłeś obrzydliwie starość!!! Skąd wiesz że tak będzie. A może będzie wspaniale. Nie będzie zabiegania o nic, dużo czasu na spacery, czytanie i inne rozrywki. Spokój - i taka błoga atmosfera robienia tego na co się ma ochotę. No właśnie i radość patrzenia jak rosną wnuki. Mam czteroletnią wnuczkę i widzę w niej siebie, bo jest bardzo do mnie podobna. Tez często piszę smutne wiersze, ale od takiej starości uchowaj mnie Boże:) Pozdrawiam

Leszek Lisiecki

2 august 2011 at 19:56

Popieram Julkę. Ja też już zbliżam się do wieku hm... granicznego ale taka wizja mnie trochę... przerazą. Wiem, że może to tak wyglądać ale chyba jestem za wielkim optymistą A może utopistą. I wolę patrzeć na nadrzeczny pejzaż niż na śmietnisko...

sergiusz juriev

2 august 2011 at 20:02

Starosc kazdego nie przeminie. Ale gdy czlowiek sierdcem i swoja natura jest mlodym to i w starosci pozostanie pelen sil i radosci, bo pozostaje mlodym.

2 august 2011 at 20:24

Masz rację sergiusz, starość zależy od usposobienia człowieka, niektórzy ludzie zmieniają je nie do wytrzymania i choćby mieli najlepiej, zawsze im źle. Inni są pogodni, przez to lubiani i zawsze szczęśliwi, Ważne jest podejście do starości, jak i do każdej sytuacji.

sergiusz juriev

2 august 2011 at 20:37

Gdy czlowek w swem zyciu nic nie utracil nigdy nipozna wartosci od tego co znalazl.

3 august 2011 at 10:09

Pewne rzeczy są nieuniknione w tym i starość i choroby