/co teraz z tą energią / zgromadzoną / na przedmieściach / straconych chwil/, piękne! Podobają mi się te przedmieścia. /mężczyźni którzy otarli się / o moją przestrzeń / nie przekroczyli progu /, właściwie wiersz mógłby skończyć się na tych dwóch strofach są najlepsze! Wiesz, tak mi się skojarzyło /parasol nie chroni od łez/... Twój wiersz taki nastawiony na dotyk, ale ...Hmmm, więcej w nim braku światła aniżeli w czerni!

report

W filmie " Blue Velvet " pojawienie się drozdów zwiastuje normalność i spokój, zwiastuje nadzieję... dlatego stoi na granicy dotyku i muszą być drozdy. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam liści szelestem;-)))

report