Poetry

Tylko ty tak strunę umiesz trącić.
Tylko ty tak pięknie umiesz grać.
Sercem szarpnąć i w głowie zamącić.
Smutki zabrać. Radość dać.

Wraz z westchnieniem rzucimy w ognisko
głupie troski i wczorajszy żal.
Jeszcze raz zaczniemy wszystko.
Śpiewaj! Tańcz! Obawy spal!

Graj cyganie! Niech wiruje ziemia.
Zaprosimy kolorowe ćmy.
Ta muzyka wszystko zmienia,
przywołuje dobre sny.

Wstaje wolność, swoboda się budzi.
Pusty los rzuciliśmy na wiatr.
Trzeba wstać i wyjść do ludzi,
póki jeszcze nasz jest świat.

Tylko ty tak strunę umiesz trącić.
Tylko ty tak pięknie umiesz grać.
Sercem szarpnąć i w głowie zamącić.
Smutki zabrać. Radość dać.