Wiesz, na tyle uważnie pamiętam "Chłopów" Reymonta, by pamiętać też, że tam nie patyczkowano się z biedakami - morgi się liczyły do szacunku, a jakże. I nie widziałam, by w Lipcach jakoś w wielgaśnej słodyczy tulono jakiegokolwiek starego rodzica - ubogich tym bardziej. Żebry wcale nie były czymś, co dziwiło. Nawet i Boryna, chociaż bogacz, gdy był w nieprzytomności, leżał w izbie plackiem raczej samotnym, pielęgnowanym prędzej z kontrolowanego społecznie obowiązku i zapobiegliwości o dziedzictwo, niźli z tkliwości serca. Mnie jakoś nie rusza krytyka świata, zwłaszcza gdy chyba usiłuje sugerować, że w bliżej nieokreślonym "kiedyś" bywały szlachetniejsze czasy, o, bywały, panie dzieju. Chociaż wystarczy poczytać bodaj trochę książek, by przekonać się, że dobro i zło wciąż próbują się z sobą jednako mocować, raz z lepszym dla jednego, raz dla drugiego skutkiem. I może jedyne, co ma sens, to wierzyć, że nawet jeśli tego nie widać w jakimś czasie, dobro i tak jest i będzie. Niezmiennie ważniejsze od zła. Ot, choćby teraz, czytam Gillian Avery, angielską pełną prostoty prozę, w której czasy wiktoriańskie wracają w zbiorze wspomnień z różnych źródeł. W jednym z nich do straszliwie nędznej, jednoizbowej chaty najemnego robotnika rolnego wlazły właśnie zgłodniałe cielęta i zeżarły ostatni zapas dla dziesięciu osób: kopczyk surowych ziemniaków. "[...] matka, tak zawsze dzielna, usiadła i zapłakała. Nie zostało rodzinie nic do jedzenia i nie było nadziei na zdobycie jakiejkolwiek żywności". Szlachetność ducha - tak można myśleć - nigdy nie zwalniała od dzielności ani nie czyniła jej lżejszą. Kto widział dzielność dla profitów? A narzekanie nigdy nie przysparzało dobra. Tyle go, ile samemu się go da światu - że tak górnie zaintonuję, w staraniu, by pozostać w harmonii z miejscową jeremiadą. Niezależnie od dobrych intencji, które rozumiem, nie potrafię podążyć za tym wierszem. Dobrego.

report

Bardzo ciekawy komentarz (relatywistyczny). Jeszcze w latach sześćdziesiątych nie ukrywano, że w Jakucji panuje ludożerstwo. Interesuje mnie jednak współczesność i przyszłość.

report

To tylko gra słów (lipce,sierpnie) i przywołanie obrazu (ilustracja, wyobraźnia,tło).

report