Bez człowieka - Teresa Tomys - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Teresa Tomys
	ALL WORKS Poetry (428) Prose (1) Photography (134) Graphics (401) Books (4) About me Friends (38)

13 november 2011

Teresa Tomys

mrużę oczy w geście milczenia
nie witam ciebie lecz żegnam
w okrucieństwie ciszy
czuję ból
kolejny raz zamykam drzwi
chcę uchronić się przed upadkiem w przepaść
by nie zaznać próżni
wołam o miłość
i wchodzę w tłum - nie płaczę
jak inni zasiadam do uczty
smakuję

13 november 2011 at 09:52

smutne i prawdziwe.....

13 november 2011 at 09:58

tak... tyle jest prawdy wokół. Pozdr.

13 november 2011 at 10:01

bez człowieka...tłum...miłość ...to nie miłość...to przyzwyczajenie ...pozdr:)

An - Anna Awsiukiewicz

13 november 2011 at 10:02

Tak najlepiej - płacz prowadzi w ślepy zaułek i kradnie ten i tak krótki czas:)Świetne:)

13 november 2011 at 10:10

Dziękuję, pozdr. (Mnie już skończyły się łzy - to dobrze.)