Latest items:

Poetry

	Colett
	PROFILE About me Friends (1) Poetry (55) Prose (1)

older other poems newer

19 august 2014

przecież

z założenia
jest odpowiedzialna
za rzucane
do cudzego ogródka

mówisz - tylko winni
znają wagę swoich słów

dzisiaj rzeczywistością
nie namaluje już tęczy

latte stygnie szybciej
w rytmie wystukiwanym
purpurowymi
gdy odprowadza cię wzrokiem

kamyk w kształcie serca
leżący obok filiżanki
nadal jest tylko
kamykiem

other poems: trzeba wracać, porozumienie, do granic smutku, ona i słoneczniki, może to jest, rozmowa niedokończona, jesiennik, pośród gałęzi, bezgłośnie, przecież, wiem już czym jest, bez piekła nie odstąpię, dotykam twojego nieba***, jeszcze, bez, napadało, tylko, nie - zwykłe, Posłowie, goniąc kormorany, prze lotnej, wyjątkiem zamknąć usta, c(i)ałopalenie, na chwilę jedynie, nie zależności, na oko, nie do końca, świętego, babie, bunt, maczkiem, w prawo do zmęczenia, jaka jestem, nie bez znaczenia, małe, w pogoni, koniec świata, chociaż życie to nie teatr, naprawdę, nie tylko w trawie, zanim wypowiem, odkrycie, gdy bilans nie wychodzi na zero, zapomniane miejsca, róg obfitości wszelakiej, żądam rewanżu, przedwiośnie z matką, chleba naszego, sanna na rynku, dziegciem, penitentka, by zasnąć, by zabłądzić, tamten wieczór, na własne życzenie,

Latest comments:

Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy. Polityka Prywatności

ROZUMIEM

1