18 april 2016

poetry

Florian Konrad
Florian Konrad

Listek którego nie rozumiem

oby cię zraziło. od plotek i głoszenia wersetów
po brukowanych gospodach, olejnych piekłach
są tu mądrzejsi. choćby -ja. ślepy karczmarz
nalewa buzujące do szklanek. mogę mówić głośno
-nie ma oczu, znaczy że jest też głuchy
(naczynia połączone)
 
foliowa reklamówka pękła mi pod żebrem
nie- stój! nie szczuj. deszczom. też szczur
-rymy sypią się z rękawa jak groch
 
usiłowałem wygrać szczere słowo. w totolotka
 zdzierałem srebro ze zdrapek. po co mi wyraz? 
by wrazić w świeżo kupione córki
kilka pożyczonych kuzynek
i jedną, nierozerwalną żonę
 
tyle literek na każdym drzewie
a my ciągle obcojęzyczni
 
niech wreszcie nastąpi odsklepianie
 spod nieskończonych warstw farby
nieśmiało wyłoni się 
cierpki nieco grafopoemat o zmysłach
i korze
 
czytany wspak będzie bajką od której
głowy odszraniają się z przesądów
znienawidzonym i ukochanym palindromem
 
 choć w sumie kłamstwo to śmieszny kubraczek
ubierz człowieka- wyjdzie bałwan

alt art
18 april 2016 at 19:16

krawężniki trotuarów poprowadzą mą białą laskę do baru gdzie vermeery..

report

gabrysia cabaj
19 april 2016 at 07:56

ja mam problem z twoimi wierszami, bo po czytaniu często odnoszę wrażenie o przypadkowości łączonych fraz - odnoszę wrażenie chyba żeby nie wracać, takie to abstrakcyjne

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register