Sweter | Marta M.

	Marta M.
	ALL WORKS Poetry (82) Diary (13) Photography (5) Postcards (31) Handmade (24) About me Friends (57)

31 may 2014

diary

Marta M.

Sweter

Może jestem infantylna,może szalona,może po prostu zwyczajna...
Jaki sens ma gdybanie nad swoją istotą gdy każdy i tak oceni po swojemu i nada kształt.
Lubię jak Ty malujesz sobie mój obraz.Mówisz potem-ulepiłem Cię...
Jak jedziesz samochodem widzisz mnie na bocznym siedzeniu...na tylnym też mnie widzisz.
Potem czytam te wszystkie @ od Ciebie które piszesz gdy ja jeszcze śpię a ja na nie odpisuję gdy Ty już śpisz...
Znowu zapamiętuję,uczę się na pamięć,uśmiecham na tysiąc sposobów których kilka już poznałeś...
Bo przecież tak naprawdę jak czytam:
"...
Ale dziś rano wziąłem do ręki sweter w którym byłem wczoraj...jak cudownie pachniał ...jak cudownie było znowu poczuć ten zapach ...jeszcze taki świeży...jeszcze taki zapamiętany...taki znajomy tylko dla mnie znajomy...
Od razu go ubrałem... i siedzę.. i czuje... i pisze.. do Ciebie.."

to ma prawo kręcić mi się w głowie.

alt art

31 may 2014 at 12:16

kreci w głowie jak zapach robinii akacjowej..

report

Marta M.

31 may 2014 at 19:20

zdecydowanie.

report

ApisTaur

31 may 2014 at 17:07

najtrwalsza pamięć / to pamięć zapachu //

report

Marta M.

31 may 2014 at 19:23

Pamiętam przez zapach i otulona nim staram się nie pamiętać.

report

issa

31 may 2014 at 20:15

Weszłam w ślad za komentarzami, więc skoro już weszłam, to przeczytałam. I misie zrobiło absurdalnie żal tej jednej osoby. Dla której to mogłoby żyć. Zamiast dla przechodniów.

report

Marta M.

31 may 2014 at 21:02

Isso, nie wiem co odpowiedzieć. Po prostu nie wiem. Żyć? uwierz ,że nie.

report

issa

31 may 2014 at 21:19

Rozumiem. Yhm, chyba mniej więcej rozumiem, rzecz jasna tak, jak można czytać kogoś innego niż ja sama. I, mimo to, a może właśnie dlatego - ja już naprawdę czasami sama nie wiem, po co aż tak wytrwale próbuję omijać niszczenie składni - powiem, heh, może jak ostatnia wariatka, już nie wiem czasami, tak, żyć. Na przekór wierzyć: że żyć. Tak. Choćby i to mała liczba była, Marta :) Możliwe jednak, że się mylę. No przecież możliwe. Pozdrawiam serdecznie

report

Marta M.

31 may 2014 at 21:27

to tylko wspomnienia,miłe. Żyją w słowach. oooo może tak :)

report

Marta M.

31 may 2014 at 21:30

:) http://www.youtube.com/watch?v=u-qYMl9T9wQ

report

issa

1 june 2014 at 00:06

:) thx. słucham. a ja znowuż przy tej płycie studiowałam, słuchałam tego albumu, (the lion and the cobra) na imprezach, i nie byłabym w stanie ani w jednym obrazie zobaczyć własnej przyszłości:) Najlepszego dla Ciebie, M. http://www.youtube.com/watch?v=lAMx2YpDGAc

Contact with us

Report this item