Duży, w rudych gronostajach, z dorodną zdobyczą
trzepoczącą w pysku - w biały dzień, przez ruchliwą
trasę, więc po hamulcach, nawet kierowca autobusu.
Jest coś takiego w ludziach: instynktowny podziw
dla zwycięzcy; innego dnia ledwo omijamy żałosne
truchło wgniecione w asfalt, aby tylko nie skalać
opon.
.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
dlaczego mi się pokazuje cały ciąg tekstów tłustym drukiem, nie wiem...hmm... jakiś błąd trumlowski???
report
hmm...ani jednej wizyty...
report
o patrz!, nie zauważyłem.Zaraz to nadrobię:)))
report
To lis. Często mijam samochodem rozjechane szczątki. Czasem trudno już się domyśleć do kogo należały. Zawsze też przychodzi do mnie refleksja, że o ile o własne(homo sapiens) dbamy z dużą atencją, o tyle zwierzęc nas niewiele obchodzą...
report
ale my kochamy zwierzęta - to nasi bracia mniejsi...
report
Dla mnie jedno z najpiękniejszych zwierząt - może to sentyment z racji przypisania do mojego nazwiska :)) Duży w rudych gronostajach - super - lis królewski!!! Druga zwrotka smutna ale jakże prawdziwa - niestety wiele takich widoków na naszych drogach. I żal ogromny...
report