wiec milczem Rozewicza oczywiscie, i krzycze, wybacz, no smoczym, bo wiesz, on mi powiedzial, ze lubic Ciebie czytac:))))

report

Różewicz. Szkoda chłopa. Każdy musi odejść prędzej czy później. Podobno dzwonił często do prezydenta miasta. I mówił, że na jego ulicy nie opróżniają koszy na śmieci. Potem dzwonił i dziękował, że skosili trawnik. A potem, że tę ulicę powinno zrobić się jednokierunkową, bo parkujące auta blokują przejazd. Potem znów, że nie w tę stronę. Zwykły obywatel, poeta, który interesował się zwykłymi obywatelami. A prezydent w księdze kondolencyjnej napisał, że szczęśliwe jest miasto, które ma swojego poetę. Czy jakoś tak. Różewicz - spoko gość. Sny to takie zadośćuczynienie w ratach. Jedna trzecia życia w niespełnionych podróżach. Astralnych. :)

report

report

... byłam.

report

nie wiem czy jestem..., byłam...

report

dziękuję, że byliście, jesteście

report

milczenie zakłada pełne porozumienie. Lub pełną obcość.

report

issa - czasem odbieram takie telefony, gdzie rozmówca milczy, milczy, a ja słucham, słucham i też zaczynam milczeć i się rozłączamy:)

report