Poetry

rozmawiam z tobą
czasem
jak z zaświatami

niewiele rozumiesz
śmiejesz się z byle czego
złościsz lub płaczesz bez powodu

patrzę na ciebie
jak na boga
i pustkę

czasem mógłbym cię zabić
ale częściej
oddać życie za ciebie

każdej nocy widzę jak pęka ci serce
topnieje mózg
zanika mowa i pamięć

i z każdą kolejną chwilą
uśmiercam cię bardziej i nienawidzę
obcej kobiety w tobie

z każdą następną sekundą
zbawiam cię i przywracam do życia
i kocham ponad wszystko kocham

moją matkę w obcej kobiecie
obcą kobietę
w mojej matce