pod płaszczem z mroku
i mgłą nad stopami
mijam
opustoszałe wstęgi ulic
przymierzam cienie
niewidzialnych twarzy
w rtęciowych poświatach
zgarbionych latarni
jestem punktem
niknącą w oddali
niezapamiętaną datą
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
"Jesteś kartką z kalendarza Zagubiona gdzieś pomiędzy szufladami I ulicą na której co dzień Uciekałem między latarniami"
report
Pięknie to ujęłaś, lepiej niż ja...
report
nie Ty jeden...
report
Zbyt wielu z nas...
report
Ten wiersz jest genialny:) Ulotność chwil to to, co kocham najbardziej :)
report
Miło...:)
report
a ja myślę, że peel nieco kokietuje - bo jeśli niezapamiętaną datą, to o kimże ten wiersz? o tej. której się nie pamięta? lub czy wiersze się pisze dla zapomnianych? ;)))
report