fajnie płynie się z wierszem, ale są czasem takie "ostre cosie" na jego dnie, że zaboli w oczy. wg mnie obok prześlicznych fraz są takie karkołomne zwroty, takie oschłe i wydumane, niepotrzebnie burzące tę klarowność; zapętlenie tekstowi nie pomaga, tak myślę. Chodzi mi np. o : "zręcznie wirując po anemometrycznych skalach odnogi morza wciągniemy w pierzasty twister", "baraszkując między ryftem w kierunku cieśnin by puścić się znów celowo kurs przeredagują szamocąc słowami na mistykowisku" sens się chowa, a szkoda

report

a jak dla mnie to ten wiersz to jeden z magicznych wirow. moze przez to ze anemometr mam gdzies tam w szpargalach ;)

report