ALL WORKS Poetry (10)
About me

5 february 2011

poetry

Jan Rychter
Jan Rychter

****


 
Pomiędzy wdechem a wydechem
napinasz ciszę, po której żeglują
okręty.
Pomiędzy uderzeniami serca
wydzielasz oazy, gdzie w chłodnych
namiotach
niejeden zaklęto już naród.
 
Teraz
powoli przyciąga nas stara ziemia,
lecz my
nie czujemy jej siły.
 

Nihol69
5 february 2011 at 21:32

Interesujący jest nasz byt, empiria, hormony, lecz czy siła która na nas oddziałuje nie jest tak naturalna że i tak jej nigdy nie czujemy do puki nie spadniemy w rów ;D i to raczej by bolało. Na-początku myśli była o miłości, a teraz ukierunkowują się w stronę Ars moriendi, i mistycznym bogiem, warte zastanowienia, podoba mi się.

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register