Poetry

daję słowo,
wszyscy moi Polacy czują się świetnie,
szanowny żurnalisto z Polszy.

ci niemoi chcieli iść do więzienia.
sami.
pomogliśmy im
zasłużyć na pajdę chleba w odpowiednim
języku.

to wy im dajecie domy. cóż za marnotrawstwo!
my odbieramy, co chcemy. czysty ten zysk.

tylko wymiana zamków i krat w oknach
na świeższe.
i prześcieradeł na pokapitulacyjne.

Pan wie, że plamy po ludziach
ciężko doprać?