ALL WORKS Poetry (23)
About me Friends (1)

30 december 2011

poetry

koko34
koko34

teatr

Ten świat nie jest dla ludzi
za cienkie mają skóry
a w oczodołach skrywają
morze łez
krzątają się w mozole
szlifują swoje role
teatrem życie
przecież jest
kurtyna w górę
sztuka trwa
na scenie Ty
na scenie Ja
Dyrektor Bóg 
rozdaje 
role
scenariusz
stroje 
rekwizyty
ja Panie Dyrektorze 
pozostanę z Panem w sporze
bo...
ja scenariusz własny mam
i nijak do niego Pana plan.

Florian Konrad
30 december 2011 at 17:07

oklepany, wyeksploatowany temat

report

koko34
30 december 2011 at 19:20

Znam bardziej oklepane tematy:miłość, zdrada, śmierć. Wyeksploatowane, ograne, wyciśnięte do ostatniego rymu...ale, jak po nie nie sięgać, kiedy są kwintesencją naszej egzystencji.

report

Florian Konrad
30 december 2011 at 19:28

Można po nie sięgać, jednak liczy się forma, po prostu... odpowiedni dobór słów. Niesztampowość. A tego tutaj brakuje.

report

budleja
30 december 2011 at 18:09

a mi w przeciwieństwie do przedmówcy wiersz się podoba i pointa jak najbardziej na czasie:))

report

koko34
30 december 2011 at 19:21

:))

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register