13 july 2010
nA kAc...u
skruszony smak
przewijany co dnia
ropnieje z wolna
nadędy brzask
powiększa kurz
psiego skomlenia
nerwowa rdza
na deser istnienia
piłuje blask
rodzi słońce
czarnym ziarnem
pryzmatu pętla
Latest items:
other poems: Zaprzeczyć prawdzie, ..., ..., ..., Zrozumieć Boga, cała prawda o życiu i amen, Marzenia informatyka, O słabości ludzkiego charakteru, Pitagolas w małżenstwie, na krawędzi, Wędrówka, Misja, Wieczór kawalerski, Ilu@zje.iluzja.pl, Powielanie dusz, nA kAc...u, przyjaciel, chciałem biec...,
Latest comments:
30 january 2026
sam53
lirycznie, optymistycznie i prawdziwie... w zgodzie
29 january 2026
Weronika
Grzech podnieść rękę na ziemię.
29 january 2026
podoba mi się beton, chociaż i asfalt też
29 january 2026
jeśli tylko
pływa kanalikami.. koło ust..
29 january 2026
Jaga
i trud najczęściej daremny. Zawsze jednak trzeba
28 january 2026
I szarosc głębsza..
28 january 2026
Beton trudniej skruszyć...
28 january 2026
witaj, dawno nie widziana..
28 january 2026
jak pamiętać..
27 january 2026
no i pamięć... och żeby nie ta pamięć, to
27 january 2026
"tylko zadrą" boli dłużej niż sztyletem...
27 january 2026
jest kilka receptur do przejęcia... ale mam
30 january 2026
wiesiek
30 january 2026
Jaga
29 january 2026
wiesiek
28 january 2026
wiesiek
27 january 2026
wiesiek
26 january 2026
wiesiek
25 january 2026
wiesiek
24 january 2026
wiesiek
23 january 2026
Jaga
20 january 2026
Jaga