Poetry

Czasami stoję w drzwiach
moje skute lodem myślaki
trzepocą na wietrze
a ja wciąż potrącana
wiruję razem z nimi

I nie mam prawa wyboru
prawo wyporu mnie wyprze
choć tam od środka
prędkość nie istnieje

I nie mam nawet aksjomatu
ten wir jest zaprzeczeniem

To trzeba przeżyć
jeszcze raz
jeszcze raz
odbić się z progu