17 january 2011
***
Łódź,
niegdyś z białym żaglem
pełnym wiatrów,
straszy czarnym żebrem
wśród popiołów na plaży.
MOŻE wyrośnie na nich
krzew o kolcach ostrych
i kwiecie nabrzmiałym,
niedostępnym
dla słonych żeglarzy.
Latest items:
other poems: Względność, spryciarz, Na wzgórzu, Perły, Czas, Aluminiowe kuzynki, ***, Zniewolenie, 13 raz, samuraj, Dzień, Topielica, Szpital,
Latest comments:
31 december 2025
ais
Szczęśliwego :)
31 december 2025
Jaga
Gdzie tu się schować? Wieś nie lepsza od miasta.
31 december 2025
wolnyduch
Tak, myślę podobnie... Miło mi bardzo gościć
31 december 2025
Niestety masz rację i to jest przykre. Dzięki
30 december 2025
AS
nie powinno się oceniać autorów, ale tematy
30 december 2025
Miłość nie jedno ma imię :))
30 december 2025
Ja próbuję :))
30 december 2025
Dwie drogi. Świata, który odchodzi pomału
30 december 2025
Weronika
Źdźbło w oku Różewicza.
30 december 2025
violetta
Aż tak nie rozpoznaję zwierząt:)
30 december 2025
Mama z synkiem, któremu już wyrosły małe
30 december 2025
Cudaki:)
31 december 2025
wiesiek
30 december 2025
Jaga
27 december 2025
marka
27 december 2025
marka
27 december 2025
marka
27 december 2025
marka
27 december 2025
marka
27 december 2025
Jaga
27 december 2025
Jaga
25 december 2025
wiesiek